Dit krachtige pastelwerk toont een vrouw in profiel met de ogen stijf dicht en de mond wijd open, een rauwe schreeuw loslatend. Het wild stromende haar versterkt de intense onrust. Dit schilderij is ontstaan uit een periode van Long Covid en chronische ziekte. Het verbeeldt de diepe frustratie en onmacht wanneer de binnenwereld niet begrepen wordt en je niet meer tegen de onzichtbare strijd op kan. De schreeuw is een poging om de pijn hoorbaar te maken en de emoties te ontladen, om te 'hard schreeuwen' tegen het onbegrip en de voortdurende strijd. Het is een eerbetoon aan de kracht die nodig is om de stem niet te verliezen.